അജ്ഞതമായിരിക്കട്ടെയെന്നും...

ചില മുഖങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കും...,
എവിടെയോ കണ്ടുമറന്ന പോലെ...
ചില സ്വരം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കും...,
എവിടെയോ കേട്ട് മറന്ന പോലെ...
ചില വഴികള്‍ പിന്നിടുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കും...,
ഏതോ സ്വപ്നത്തില്‍ കണ്ട പോലെ...
ചികയുവാന്‍ വയ്യ ഇതിനുത്തരങ്ങള്‍...
അജ്ഞതമായിരിക്കട്ടെയെന്നും.

Miss u dear Campus......

I miss my Friendzzz.... :(
Wen I c some other Gang sitting around, caring, slapping each othr.
Their mischievous smiles switching to loud laughter’s,
Though stranger to me,
they represent a part of my life i lost somewhere....
I miss my friends...., miss hostal dayz..., holidayz shoppng..., mrng studies..., evng muzic.., examz..., combin studies..., practicums..., records..., miss dat evening we...n v were sttng dat stone bench near our campus..., classroomz..., elizbth mam's psychology classes..., usha mam's borng classes..., julie mam's intrstng lectures..., mrng assumbly..., talk of d day..., PT Sir's punshmnts..., chairman sir's dialougz..., auditorium..., prgm practces..., clbrtnz..., teachng practc dayz...., student's luv...., tour dayz..., train journey...,etc...etc....... miss dat gldn dayz....
I like you all.... I love u all... Stay happy where ever you are....

ഒരു ചെമ്പനീര്‍ പൂക്കും സുഗന്ധം....

മറവിയുടെ ആഴക്കടലിലേയ്ക്ക്
ഒഴുക്കി വിടുംതോറും...
ഓര്‍മകളുടെ ഓളങ്ങള്‍
തിരികെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്ന
പുതുമ നഷ്ട്ടപ്പെടാത്ത ഒരു 'പ്രണയം'....
ഏകാന്തതയുടെ നിമിഷങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ ഓമനിക്കുന്ന ഓര്‍മകള്‍ക്ക്
നിന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ നിറമാണ്...
അറിയരുത്..... നീയറിയരുത് ......
അറിയാതെ പറയാതെ
വെയ്ക്കുന്നതിന്റെ സുഖം
ഞാന്‍ അറിയുന്നു......
ഒടുക്കത്തെ പകലിനു സാക്ഷിയാകുന്നത് വരെ
എനിക്ക് കൂട്ടായി ഈ ഓര്‍മകളും.....
ദൂരെയെവിടെയോ......,
ഒരു ചെമ്പനീര്‍ പൂക്കുന്ന സുഗന്ധം.......

സ്നേഹം...

 

                   ഈ   ലോകത്തെ   'സ്നേഹ'മെന്ന്  കൂട്ടി  വായിക്കാം.....
                   സ്നേഹം    'എന്നെ'യും    'നിന്നെ'യും    'നമ്മളാ'ക്കി   മാറ്റും...  

ഓര്‍മകളിലെ നാലുമണി പൂക്കള്‍...........

നാലു മണി പൂക്കളോടൊപ്പം ആയിരിരുന്നു ഇന്ന്......
ഓര്മ്മകള് പങ്കു വെച്ച്...., സൗഹൃദം പങ്കു വെച്ച്.....
മഴ നനഞ്ഞ്...... അങ്ങനെ അങ്ങനെ അങ്ങനെ.....
നമ്മുടെ 'ഇന്ന്' ഓര്മകളില് തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന
ഒരു പകല് നക്ഷത്രം പോലെ.....

വിരഹം....

വേനല്‍ മഴയില്‍
കുതിര്‍ന്ന സ്വപ്നം....
എന്തിനോ വിടര്‍ന്ന
പനിനീര്‍ നീളും വഴികളില്‍
ചിതറിയപ്പോള്‍.....
ആരോ പിറുപിറുത്തു,
'വിരഹം'.....

പ്രണയം...

ശരറാന്തല്‍ ഉടഞ്ഞ ഇരുട്ടില്‍
രൂപമില്ലാത്ത സാമീപ്യം
ഭൂമിയുടെ നിശാവസ്ത്രത്തില്‍
ഒളിപ്പിച്ച സ്നേഹം സമ്മാനിച്ചു...
നിശബ്തതയാല്‍ മനം നിറഞ്ഞപ്പോള്‍
ഒരൊഴിഞ്ഞ സമ്മാനം വിതുമ്പി...
രാത്രി അതിനു പേരിട്ടു- 'പ്രണയം'

വെളുത്ത മരണം ...

ആത്മാവിന്റെ വശ്യതകളിലെവിടെയോ

നഷ്ടമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ പുനര്‍ജനിക്കുമ്പോള്‍

ഹൃദയ നൊമ്പരത്തിന്‍ മൗനം

മനസ്സിനെ കല്ലരകല്‍ക്കരികിലെത്തിച്ചു.

മണ്ണിനോടിണങ്ങി കഴിയുന്ന

വയലറ്റ് പുഷ്പങ്ങള്‍ എന്നെ

നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.....

എന്റെ നിരാലംബമായ വികാരങ്ങളിലും

ഏകാന്തമായ ചുംബനങ്ങളിലും

മൌനമായ കണ്ണുനീരിലും

മരണം മണക്കുന്നു...

മരണത്തെ പ്രണയിച്ചാല്‍

മനസ്സില്‍വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്ന സ്നേഹം

സ്വതന്ത്രമാകുമെന്നു കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങുന്നു...

ഇനിയും നൊമ്പരപെട്ടാല്‍

മനസ്സിന്റെ താളം നിലയ്ക്കും.....

ഈ മരണത്തിനു വെളുത്ത നിറമാണ്...

ജീവിതത്തിനു കറുപ്പും.